bugün ikinci senenin ilk yarısı da bitti.
zamanın bu kadar çabuk geçmesi beni çok korkutuyo aslında.
daha fazla ilerlemesin istiyorum.

bu satırları ağzımda gri bir kalem tutarak yazıyorum.
nedenini bilmem.

ve bugün yine önemli bişeyin farkına vardık sevgili selenin hayatında;
demek ki neymiş, hala bişeyler için hayal kurma hızım fazlaymış,
azami hızım 5 ay olmalıymış,

çünkü nedenmiş,
selen bişeyler için hayal kurmaya başlayıp,
bunların yanına bile yaklaşmadan bittiğini görünce,
üzülüyomuş.
kırılıyomuş.
kendinden başka onu toparlayanı yokmuş.

öff,
ta en başa döndük yine,
bu kısa sürse bari.

yani gerçekten mutluydum ben ya.